Sıcaklıkların -71°C, -96°F'ye kadar düştüğü bir köy hayal edin. Burada, dışarıda sadece birkaç dakika geçirmek bile donmaya, bir uzvun kaybına veya hatta yaşamın sonuna yol açabilir.
Yılın en soğuk zamanında, dünyanın en soğuk yerleşim yerindeyim. Burası Oymyakon. Sadece hayatta kalmak için, yaklaşık 14 kilo ağırlığında 20'den fazla kat giysi giyiyorum. Sıcak 30°C'lik bir evden dışarı çıkmak, 100 derecenin üzerinde bir sıcaklık düşüşüyle yüzleşmek anlamına geliyor. Bu yüzden eldivenler, botlar, pantolonlar ve hepsi ren geyiği kürkünden yapılmış bir palto da giyiyorum. Ve bunlar bile yeterli değil. Ve şimdi, dışarı çıkmanın bir hayatta kalma mücadelesine dönüştüğü hayatın nasıl olduğunu size göstereceğim.
Soğuk sadece insanları ve vahşi hayvanları etkilemiyor. Her şeyin çalışmasını engelliyor. Telefonlar düzgün çalışmıyor ve sıklıkla kapanıyor. Dışarıda bırakılan arabalar sadece birkaç saat içinde donuyor. Zemin her zaman donmuş olduğundan, burada meyve veya sebze yetiştirilemiyor.
Moskova'dan bir uçağa bindik ve yedi saat boyunca doğuya doğru Yakutsk'a uçtuk. Oradan 18 saat, 900 kilometrelik bir yolculuk yaptık. Arabadan indiğimizde, başka bir gezegendeymişiz gibi hissettik. Burnumuzdaki kıllar donmuştu ve her nefeste battıklarını hissediyorduk. Kuru hava kontrolsüzce öksürmemize neden oluyor.
Oymyakon, 1,5 kilometrekarelik bir alana yayılmış yaklaşık 800 kişiye ev sahipliği yapıyor. Dışarıda başka birini görmek neredeyse imkansız, köy terk edilmiş gibi hissettiriyor.
